Bahar Sonrası

Bir bahar sonrası girdin hayatıma.
Mevsim değişmişti ama
benim içim senden önce kıştı.
Sonra gözlerin değdi gözlerime,
dünya yerini unuttu.
Her yer cennet gibi göründü,
çünkü insan sevince
mekânın önemi kalmıyor.

Başıma gelmiş
en iyi ihtimal gibiydin.
Olmamış dualarımın
ansızın kabulü gibi.
Adını koymaya cesaret edemediğim
ama varlığını inkâr edemediğim
bir mucizeydin.

Yüreğimin en derin yerinde
sızlayan bir enstrüman vardı,
kimse dokunmamış,
kimse sesini bulamamıştı.
Sen geldin…
En bam teline dokundun.
Yaktın beni,
ama öyle bir yangındı ki bu,
canımı acıtırken
ruhumu ısıttı.

Gülüşün bir şarkıydı,
ezberleyemedim ama
hep mırıldandım içimden.
Sessizken bile
konuşuyordun bana.
Yanımdayken eksik,
yokken fazlaydım sanki.

Zaman seninle acele etmedi,
ama sensiz
hiç durmadı.
Her şey geçti dediler,
geçti belki…
Ama içimde bir yer
hep senli kaldı.
Bazı izler silinmez,
sadece alışılır.

Ben seni
bir ihtimal gibi sevdim,
olursa şükür,
olmazsa kader dedim.
Ama kalp bu,
hesap bilmiyor.
Sevince
tam seviyor.

Şimdi bahar geliyor yine,
ama sen yoksun.
Çiçekler açıyor,
ben içimden eksiliyorum.
Yine de kızmıyorum hayata.
Çünkü sen,
başıma gelmiş
en güzel ihtimaldin.

Ve bazı ihtimaller
gerçek olmasa bile,
insanı
ömür boyu diri tutar.