Elbet yine göz göze geleceğiz.
Kaçınılmaz bu.
Ama o bakış
bir zamanlar içimde yer açan bakış olmayacak.
Gözlerin
artık bir ihtimal değil,
sadece tanıdık bir ayrıntı.
Ne kalbim hızlanacak
ne içimde bir şey
yerinden oynayacak.
Bir zamanlar
susarak anlaştığım insandın,
şimdi konuşsak bile
aynı cümlede buluşamayız.
Çünkü bazı insanlar
anlaşılmayı değil,
yanlış kalmayı seçer.
Elbet yine karşılaşacağız.
Belki dar bir sokakta,
belki kalabalığın ortasında.
Ama ben
seni tanıyan halimle değil,
senden vazgeçmiş halimle
bakacağım sana.
Beni senden soğutan
yokluğun değildi,
varken eksik oluşundu.
İnsan
en çok yanında durup
hiç gelmeyenlere kırılır.
Elbet yine göz göze geleceğiz
ama içimden
adını geçirmeyeceğim.
Çünkü bazı isimler
kalpte değil,
geçmişte kalmalı.
Sen bende
yarım kalmış bir hikâye değilsin artık,
zamanında fazla uzatılmış
bir suskunluksun.
Ve ben
sessizliği bile
geride bırakmayı öğrendim.
Elbet yine göz göze geleceğiz.
Ama bu kez
aynı bakışta
iki yabancı olacağız.

Kadir TURGUT