0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
19
Okunma
Sessizliğin en derin yerinde
avuçlarımı göğe değil, içime açıyorum.
Adımı bilmeyen yaralarımı tanı,
geceyi uzun tutma kalbimde,
sabahı aceleye getirme.
Bana yük olanı hafiflet,
bana ait olanı benden eksiltme.
Kırıldığım yerlerden sızan ışığı
ayıp sayma.
Eğer susacaksam,
bu susuş bir merhamete varsın;
eğer konuşacaksam,
sözüm kimseyi incitmeden geçsin.
Yolumu şaşırırsam
işaret gönderme,
beni yola çevir.
Ve olur da düşersem,
düşüşümü bile
anlamlı kıl.
Benden uzak olanın yolunu yakın tut,
yorulduğu yerlerde
kimseye belli etmeden omzundan ağırlıklarını al,
gecenin içinden geçerken
ışığı erken söndürme gözlerinde.
Kulağındaki üç nabzın bahtını emanet al.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
