Gece, omzuma çöken bir soru gibi
Sustuğum her yerden sesleniyor içim
Yıldızlar bile tereddütlü, yarı diri
Karanlıkla pazarlıkta aklım, biçim

Bir adın var, rüzgârın cebinde saklı
Söylesem bozulur, sussam ağır
Kalbim temkinli, aklım meraklı
Her sevda biraz yarım, biraz sağır

Zaman dediğin şey paslı bir kapı
İtiyorum, açılmıyor; bekliyorum, küskün
Geçmiş dizlerimde bir eski ağrı
Gelecek, yüzüme bakmıyor bugün

İnsan en çok kendine yabancı
Aynalar kibar, gerçekler sert
Bir gülüşüm var, içi yalancı
Cesaret dedikleri biraz inat, biraz dert

Sorular büyür, cevaplar küçülür
Hakikat çoğu zaman geç gelir
Umudum düşe kalka doğrulur
Kırılır ama inadına dirençlenir

Sevmek, aklın itirazına rağmen
Kalmak, gitmenin daha zor hâli
Yüreğim delil toplar sessizce
Bu dava bitmez, suçlu hayali

Ve ben, bu şiirin son kıyısında
Eksik ama sahici dururum
Kafiye biter belki satır sonunda
Ama arayışla hâlâ konuşurum. (Selma Ardıç Tan)