Sevdanın İzinde

Kaç yıl geçti aradan,
Hâlâ senin hayalinle uyanıyorum sabahlara.
Kaybolan yıllar gibi,
Her anın izini sürüyorum yorgun gönlümde.

Biliyorsun, her adımda senin izini taşıyorum,
Firuze gibi kırık, hüzün ve umut arasında.
Unuttun mu beni, diye soruyorum sessizce
Ve cevap sadece rüzgârda: Zalim bir hüzün.

Beni unutma, diyemem; çünkü
Her hatıranda, her düşünde sen varsın.
Gitmiş olsan da, sessizliğinle konuşuyorsun,
Ve ben hâlâ dönmeni bekliyorum.

Haydi gel benimle ol,
Düşlerimi seninle paylaşmak isterim.
Rakkas gibi hayat, döner, kıvrılır,
Ama kalbim sana bağlı, hep sana…

Sen ağlama, derim kendi kendime,
Ama gözlerim özlemle dolu, her gece seninle…
Hadi bakalım, diyorum;
Aşk, hâlâ en coşkulu meydan okuma,
Ve ben hâlâ yanıyorum senin adınla…

Kaç yıl geçerse geçsin,
Özlem tükenmez, sevda eskimez.
Kaybolan yıllar, kırık notalar ve sessiz çığlıklar
Bir melodide buluşur:
Ve ben seni beklerim,
Her sabah, her akşam, her nefeste…