Bu yüz yılda cümle âlem, her haliyle karışık
Kim dostumdur, kim düşmanım, her dem aklım karışık
At izi de, it izi de aynı yolda bitişik
İt it ile kol gezerken kurtla dahi barışık

Bir acayip hale düştük zaman akar tersine
Sanırsın ki Kerbela’da toplanmış tüm Yezidler
Zalim ile saf tutuyor hele bir bak bilginler
Ta Yemen’den Filistin’e kan ağlıyor mü’minler

Mazlumun feryadı duyulmuyor bu çağda
Vicdanlar mühürlenmiş, hakikat kaldı dağda
Çıkar put olmuş elde, adalet düştü bağda
Çocuklar yetim büyür, silah susmaz ovada

Hak söz eden susturulur, yalan baş olur dile
Kalem satılır olmuş, üç kuruşluk menfaate
Mazlumun kanı akar, lakin düşmez gündeme
Manşetler hayal satar, baronların eliyle

Bir yan açlıktan ölür, bir yanda israf dolu
Sofralar taşar durur, boş kalır nice yolu
Paylaşmak günah olmuş, bencillik yeni ulu
İnsanlık sürgün yemiş, kayıp vicdanın yolu

Din dillerde bayraktır, özü kalmamış içte
Kimi secdeyi bırakır, kimi kibirle hiçte
Hakikat pazarlıkta, satılır her biçimde
Suret mü’min görünür, kalpler küfür içinde

Savaşlar çıkarılır bir avuç kirli elden
Petrol kokar barutlar, kan sızar her temelden
Barış lafı dillerde, silah iner gemiden
Daha doğmamış bebekler ölür anne rahminde

Elbet sorulur bir gün bu çağın da hesabı
Kim sustu, kim konuştu, kim sattı hak kitabı
O gün gelene dek yazmak boynumuzun borcu
Söz şahittir bu zulme, tarih tutar hitabı.