Anlamı kalmadı gördüklerimin
Sensiz soldu rengi bildiklerimin
Ne anne, ne baba, ne başka biri
Yar diye diye kendimden geçtim

Ne bir avuntu, ne başka hayal
Hiçbir şey olmadı acıma derman
Ne farklı bir ses, ne başka biri
Sendin kalbimin çekim merkezi

Sen gidince bir daha dönmedi dünya
Anlamını yitirdi gelecek zaman

Bu kente sığmam, sığamam artık
Bakışlarım boğuk, gözlerim nemli
Güneş doğar ama içim karanlık
Sensizlik ağır, hüzünler demli

Yürüdüğüm yollar hep sana çıkar
Sen olmayan yerde başlar sancılar
Kalabalıklar içinde derin yalnızlık
Yokluğun her yüzde yüzüme çarpar

Sen benim sevdiğim, gönül dehlizim
Dünyamı aydınlatan bahar güneşim
Yoksun ya tenimde can bile eksik
Sensiz bulamadım ruhuma denklik

Bu kente sığmam, sığamam artık
İçime demir atmış anılar liman
Güneş doğar ama dünyam karanlık
Sensizlik ağır, hüzünler demli

Bu şehir mahpus, bu şehir tuzak
Yoksun ya tüm aşklar kalbime yasak