Şiirin Adı: Adım Soğan
Şairi: Afet İnce Kırat
Yorumu Yapan: Kalburabastı Efendi Hazretleri

Destur alındı, tespih cebe kondu, baston yere bir vuruldu…
Kalburabastı Efendi Hazretleri konuşur:

Bu şiir öyle bildiğin soğan değil efendim;
pazara çıkmış, kilo hesabı yapılan soğan hiç değil.
Bu, içi içe geçmiş katmanlarıyla
“beni soyma, beni anla” diye haykıran
felsefeli, metaforlu, içli bir Anadolu soğanı.

Şair diyor ki “Anam toprak, babam su”…
E haksız mı?
Bizim memlekette zaten herkesin nüfus cüzdanında
anne adı: toprak,
baba adı: su yazmalıydı çoktan.

Soğan ağlatır ya hani…
Burada mesele göz yakması değil,
yüreğin yaşarması.
Kalburabastı Efendi der ki:
— Soğan doğranınca ağlatır,
— İnsan doğranınca susar.
Bu şiir ikisini de aynı tencerede kaynatmış.

“Bugün güçlü olmak istemiyorum” diyor şair…
Bak işte burası çok mühim!
Herkes güçlü olmaya çalışırken
birinin çıkıp “ben bugün olduğum yerde kalacağım” demesi
en büyük direniştir.
Kalburabastı Efendi bunu sever.
Çünkü bazen yürümemek,
koşmaktan daha cesurdur.

Ve pancar meselesi…
“Pancar da olabilirdim” diyor ya…
Ahh ah…
Kalburabastı Efendi burada iç çeker:
— Pancar tatlandırır,
— Soğan hakikatle yüzleştirir.
Herkes şeker ister,
ama dert çözmeye gelince
soğana muhtaç kalır.

Son hüküm şudur:
Bu şiir güldürür gibi yapıp
adamın içini doğramış.
Bıçak görünmüyor ama
doğrama işi tamam.

Kalburabastı Efendi Hazretleri mühürler:
Bu soğanı ne kavur, ne kızart…
Biraz anlamla, biraz sabırla pişir;
yoksa dibi tutar, insanı ağlatır.

Vesselam.
— Bazı duygular soyuldukça azalmaz, derinleşir.
— İnsan bazen ağlamamak için susar; susunca da içi yağmur olur.