Seni çağırır

Karaydı gözlerin, ceylan gibi bakardın,
Gülmeyen yüzümün karasıydın yâr…
Koydun beni gurbet ellere,
Sensiz kaldım yaylalarda…

Parmağına taktın o beyaz yüzüğü,
Benim boğazıma düğüm oldu sözün…
Kaldı bu can sensiz, dertlere esir,
Yaylaların sisli kara dumanında…

Karaydı gözlerin, ceylan gibi bakardın,
Gülmeyen yüzümün karasıydın yâr…
Koydun beni gurbet ellere,
Sensiz kaldım yaylalarda…

İki kere sarın benim kefenimi,
Bir ben var içimde, bir de yârim var…
Dağları sardı yine kara duman,
Yârsız bu şehirde duramam artık…

Kırık kanatlı kuşlar gibiyim,
Uçamam artık o kırlara…
Ölüm aldı gitti sevdiklerimi,
Koydu beni bu yaralara…

Ne anam kaldı, ne babam yanımda,
Yıkıldı dünya, karardı içim…
Olmayan ikbal yazılmış alnıma,
Dinmez bu acı, kapanmaz yaram…

Gel sevdiğim, bu mezarda beni ara,
Toprak sar beni de bağrına…
Gözlerim yaş ile dolu,
Ağlatır beni bu kaderim…

Yayla kuşu gibi göçüp gittiler,
Karardı dünya, tükendi gücüm…
Rüzgâr olur sesim dağ başlarında,
Seni çağırır yine gönlüm…

Söz-Beste Yazarı : Serdar Özyanız