44
Yorum
90
Beğeni
0,0
Puan
826
Okunma


İçimdeki boşluk
şehri sulara gömecek kadar ağır.
Uzakta bir hayat duruyor
sislerle örtülü
kuleler göğe uzanmış,
Gökyüzü onları istemiyor.
Birlikte yürümeyi hayal ettiğimiz sokaklar
şimdi sisin içinde,
adımı bile hatırlamıyor.
Dalgalar
terk edilmiş cümleler gibi
gelip gelip içime çarpıyor.
Zaman bana başka bir dilden konuşuyor
rüzgâr saçlarıma dokundukça
ellerini hatırlıyorum.
Denize değil
içime b-akıyorum
Ne şehre dönecek hâlim var,
Ne denize karışacak cesaretim.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.