Yandım nârın nûruyla,
külden bir can doğrulur,
Varlık denen şu kafes,
zerrelere savrulur.

Ene’l Hakk’ın sırrıyla
nefsim yere vurulur,
Özüm Hakk’a erince,
her bir kışım yaz olur.

Damla idim,
ummanda derya oldum,
Sessizliğin dilinde,
bitmeyen seda oldum.

Kendimi terk eyledim,
O’na müptela oldum,
Ben bende can verdikçe,
her bir kışım yaz olur.

Ney sesinde inledim,
rüzgar olup esmişim,
Kendi benlik bağımı,
kılıçsızca kesmişim.

Gönül denen toprağa,
aşk tohumu ekmişim,
Külüm savruldukça bak,
her bir kışım yaz olur.

Gözden perde kalkınca,
alem başka görünür,
Fani olan her ne var,
bir kefene bürünür.

Aşık olan bu yolda,
aşk ile hep yürünür,
Can candan geçince ,
her bir kışım yaz olur.

Damla idim,
ummanda derya oldum,
Sessizliğin dilinde,
bitmeyen seda oldum.

Kendimi terk eyledim,
O’na müptela oldum,
Ben bende can verdikçe,
her bir kışım yaz olur.

Video huzur veriyor, youtube kanalima beklerim dostlar musmutlu haftasonları...