GÜNEŞ AÇAR ÖMRÜNDE
Hayatına gelirsem, sadece ben değil… bir bahar gelir tüm yarınlarına.

Hayatına gelirsem,
gözlerinin gölgesine en çok yakışan ışık olurum belki,
karanlıkla barışmış kalbine
güneşi nasıl sevdiğini hatırlatırım yeniden.
Çünkü ben yalnızca bir sevgili değilim
ben, içinden geçip giden fırtınaların ardından
geriye kalan ilk sükûnetim.
Kendini ne zaman kaybettiysen,
orada seni bulan olurum.

Hayatına gelirsem,
susarak dokunurum en çok;
çünkü söze ihtiyaç duymayan bir sevmenin
ne kadar kıymetli olduğunu öğrendim zamanla.
Ben geldikçe hayatına,
geçmişin omzundan usulca iner,
hayal kırıklıkların anlamını yitirir,
çünkü sen artık geleceğe bakmaya başlarsın—
ve o gelecek,
gözlerimin içine her baktığında başlar yeniden.

Hayatına gelirsem,
yalnızlığının tüm köşelerini tanırım
ve her köşeye bir mum yakarım
adını umut koyarım,
yan yana her gün yeniden.
Kırgınlıklarının üzerine yürürüz birlikte,
sen unuttuğunu sanırsın ama
ben hatırlanmak istemeyen acılarına bile saygı duyarım.
Onları zorla silmem senden,
ama kalbine yeniden yer açarım
yeniden inanmaya, yeniden başlamaya.

Hayatına gelirsem,
kendinle barışmanı sağlarım belki,
çünkü sen kendini unuttuğunda bile
ben seni hep görmeye devam ederim.
Ne eksik yanlarını görürüm,
ne de hatalarını büyütürüm.
Ben en çok olduğun haliyle severim seni
ve olamadıkların için bile yanında dururum.

Hayatına gelirsem,
sevmek kolaylaşmaz belki
ama güven yeniden öğrenilir.
Ve sen,
bir yabancıya değil,
gözlerinin içine her baktığında kendine rastlarsın.

Çünkü ben hayatına gelirsem,
yalnızca bir aşk değil,
bir ömürlük huzur taşırım ellerimde.
Ve bil ki...
Gelişim sadece senin için değil,
benim de tamamlanmam olur o an.
Çünkü senin ömründe güneş açarsa,
ben de ilk kez gerçekten aydınlanırım.