SEVDİM İŞTE
(Beklemeden, istemeden, sadece içimden…)

Sevdim işte...
Adını ilk duyduğumda değil,
Sesini içimde yankı gibi hissettiğimde başladı her şey.
Kalabalıkların ortasında bir susuş kadar sana aittim,
Göz göze gelmeden bile,
Bütün bakışlarım sende toplanıyordu sanki.
Bir adım atmadım belki ama
Her geri duruşumla sana daha çok yaklaştım ben.

Sevdim işte...
Haberin bile olmadan,
Varlığınla tanımladığım bir yalnızlığa dönüştüm.
Sustuğum her cümlede senin adın vardı,
Anlatamadığım her duyguda
Kalbimin sana attığı gizli notlar.
Bir bakışınla yıkılıp
Bir tebessümünle yeniden kurulan şehirlerdim içimde.

Sevdim işte...
Ne zamansızdı, ne de hazırlıklıydım…
Sadece "oldu".
Bir yağmur sonrası toprak nasıl çekerse suyu içine
Ben de öyle çektim seni ruhuma.
Kendimden bir parça gibi değil,
Benden önce var olan bir parçam gibi sevdim.
Kaybetmeden korkacak kadar değil,
Varlığınla tamamlanacak kadar derinden…

Sevdim işte...
Sorulsa anlatamam,
Yazsam kelimeler eksik,
Sussam içimde fırtına.
Ne bir karşılık bekledim senden,
Ne de bir adım…
Sadece olduğun gibi sevdim seni,
Dönmeni değil,
Mutlu olmanı diledim içimden.

Sevdim işte...
Kalbimde bir gökyüzü gibi açıldın,
Yıldızlar seninle parlar oldu her gece.
Ve ben,
Sana bakmayı öğrenince anladım
Gerçek sevgi; uzaktan da olsa gözlerini gözetmektir.
Gidemeyeceğini bile bile beklemektir bazen,
Ve bazen
Adını anmadan her duada sana yer vermektir.

Sevdim işte...
Ne zaman biteceğini bilmeden başlayan,
Ama hiç pişman olunmayan bir yolculuktu bu.
Sen belki bilmiyorsun,
Ama ben seni en çok
Bilmemenin saflığında sevdim.
Ve sevmek bazen
Bir ömrün susarak geçen en güzel cümlesidir.