5
Yorum
29
Beğeni
5,0
Puan
381
Okunma
Hangi yana dönsem,
alışmanın korkusuyla hasretin sarar.
Uzanıp da tutamam ellerini,
kıvrılıp kalırım yalnızlığın kollarına.
Sevmek soluksuz, kanatır uzakları.
Gece gündüz gözlerime
hasreti yığan bir bekleyiş
kurutur göz yağmurlarımı.
Doğan gün savunmasız bırakır
duaya açılan ellerimi.
Sessizliğin ürpertici sesini
duya duya susarım.
Dökülse dile gurbetimin kaygıları,
özlemek kusur kalır.
Penceremden göğe uzar çınar ağacı,
rüzgârda yaprak yaprak hatıralar sallanır.
O ağaç senin bu ağaç benim
tepelerde gezinir çocukluğum.
Gariplenirim karşında,
anlatamadıkça
huzuru kaçmış dünyayı.
Yüreğim sende derim,
kusur hep bende kalır…
Vaha Sahra
13 06 2025
20:59
5.0
100% (13)
Cevap Yaz