![]() Acıların herkesikimsesiz bir yol gibi düşün beni eski solgun bir Ay olamaz mı küflü bir demir tozu acı bir sos ense kökümde farsça bir ağıt gel kurtar gönlümü şu mesafelerden uyumak ayrı bir zulüm uyanmak ayrı gözlerim uzun zamandır nursuz ışığa solgun renkler hakim vefasızlığı seviyor dostlar unutulmuş kelimelerde fikrim kitap aralarında kalmış tozların mutluluğudur belki de okumak başka şehirler bulmalıyım kaldırım taşları sökülmemiş üstelik yüksek diye bir bakıma hiç bir sarhoş en güzel anında tepe taklak düşmemiş zindanlarında mahpus yok kadar az çıplak krallarıyla soytarıları güldüren anlamalısın zordur kimsesizlik kalbi çalınmış zalim bir topluluk ardı ardına düşüyorsa peşine eski eşya toplayıcılarının çocuklar hala gülünecek çok şey vardır hayatta deliler şairler ve aşıklar için |
eyvallah şiir, şair..