4
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
378
Okunma
.
Göğsü genişleyen gökyüzünden
irice düşmüş su damlasıydım ben
ilk kimin camına değdim!
geceyi bölüştüm siyahımdan
örtümü yalnızlığınıza serindim
alfabemi çözdüm, dilimi bildim
sözüme yinede yetmedi söylediklerim
Ah ne kurnazdı zaman, insanlık zalim
kilidimi kendim yaptım kapımın
anahtarını kendim
parmak uçlarımla yürüdüm ki
evler, yollar tedirgin
bir musluğun başına durdum
suyu kabıma koydum, kabımı bildim
duyunca sevindim;
kendi gayreti kadarmış kaderi insan denilen etin
5.0
100% (8)
Cevap Yaz