Ben öyle kolay kolay yorulup pes etmezdim.
Ama pes ettim artık yoruldum sayenizde.
Her söze eyvallahla dönüp ardım gitmezdim.
Sustukça kaç yerimden kırıldım sayenizde.

Üç günlük şu ömrüme ipotekler koydunuz.
Her fırsatta derimi Vahşi gibi soydunuz.
Ne bir gün uslandınız ne vahşetten doydunuz.
Garipler sokağından soruldum sayenizde.

Bir kalem bir kâğıda bütün servetim dedim.
Ne düşkünü hor gördüm ne yetim hakkı yedim.
Bedelse en okkalı bedelleri ödedim.
Üç beş satır şiirden vuruldum sayenizde.

An geldi yaranızı yazdığımla sardınız.
Bilirim ömre çile, ruhuma zarardınız.
Ne yoktunuz bir yerde ne büsbütün vardınız.
Ben hep dönüp kendime sarıldım sayenizde.

Güzellemeleriniz yatsıya kadar sürdü.
Nice yüzüme gülen arkamdan ağlar ördü.
Çoğu mayadan bozuk gözü doymaz nankördü.
Nasip dedim kadere darıldım sayenizde.

Mesut’um kaç ihanet sadrımda saklı şimdi.
Zanlı, suçlu kim varsa ruhumda aklı şimdi.
O kadar yoruldum ki haksızlar haklı şimdi.
Coşkun aktım, çağladım, duruldum sayenizde.

Mesut ALTUNKAYNAK