Nasılsın  deme bana ,
Gördüğün bildiğin  gibi değil,
Bırakıp yakıp yıktığın gibiyim işte,
Çokta farklı olmam sanırım, bilirim bu gidişle.
Sakın  sorma bana!
Sorma ki; geçmişi yad etme bana,
Bari  geçmişin izi temiz kalsın.
Tozlu raflarda durmasın,
Oysa ne güzel taşımıştım mısralarıma.
Ne çok umutlar birikmişti,
geleceğimize dair,
Ne çok hayaller.
Hepsini bir bir yakıp yıkıp  geçtin,
Geçtim bunları da ;
Kurban olarak  niye beni seçtin?
Yazıklar olsun.
Umarım değmiştir uğruna gözüne perde çektiğin,
İki çift sözüne kurban  ettiğin.
Neydi ki bende olmayıpta onun seni senden ettiği?
Söylesene ?
Neydi ki benden duymayıpta ondan duyduğun?
Söylesene neydi ki bende ummadığını ondan umduğun?
Söyle hadi söyle?
Ya şimdi söyle,yada bir daha karşıma çıkma böyle,
Ne halimi sor nede benle ilgili kimseye bir şey söyle.
Sorma bir daha,
Deme nasılsın ,
Nede duydukların karşısında suratın asılsın.
Benden uzakta istedigine yakınsın,
Bırakta sadece geçmişim şiir olarak anılsın.
Başlığı kurban  diye atılsın ...

Kadir TURGUT