kendim için yaşamadım ki ben
ben dediğimde sen diyordum siz onlar
her biri rüzgarlarında savurdular...

kendime bir şey almadım ki ben
hak etmediğimi düşündüğümden belki
aldım verdim aldım verdim mütemadiyen...

kendimi düşünmedim ki ben
uzun yollara gittim kendimi terk ettim
canımdan can eksilttim...

kendime acımadım ki ben
onlar önemliydi şefkatimin tamamını
bendim onlara sarf eden...

ben diye bir şey yoktu ki aslında
bodoslama atlardım
bir ihtiyaçları hasıl olduğunda...

kendimi kaybedişim doğum yaşımmış
meğerse bu koşturuşlarım
çırpınışlarım nefsimle savaşımmış...

hep yardım etmeliydim
iyileştirmeli kurtarmalıydım
kendimi kurtarmayı bilemedim...

insanlar ekseriyetle ben diyorlar
önce kendilerine yatırım yapıyorlar
hatta kendi dertlerini anlatıyorlar...

ne diyeyim ki ben kimim ki
onların dünyasında yerim var mı ki
tükettim boş yere zamanımı enerjimi...

şimdi anlıyorum farkındayım
lakin anlamakta çok ama çok geç kaldım
en nihayet hayat dersimi aldım...




Gülhan Çeliktaş