Anne nerdesin?Seni çok özledim çok yalnızım...
Anne nereye gittin?Beni de götürseydin içim sızlıyor sızım sızım...
Anne ne haldesin rüyalarıma gelmedin seni gecelerce bekledim...
Anne derken kalbim acıyor gözlerimden seller akıyor hasretin bağrımı yakıyor...
Anne ne tatlı kelime Anneni kırdıysan güleme sanki ne geçti ki eline...
Anne dilimde bir dua gibi annesiz dünya uçurum dibi annemsiz neye sevinip neye gülmeli?...
Anne habersiz nereye gittin?Sanki çarşıya çıktın kapıyı hızlıca çektin ilkbaharda gönlüme hazanı ektin...
Sana diyemiyorum ben rahmetli diye yaşıyorken içimde söylemek niye gel doğum günümde bana hediye...
Anne daha çok gülecektik börek yiyip yanında çay içecektik birlikte güzel vakit geçirecektik...
Annem annem ah bahtsız annem Annem annem annem tahtsız annem
Annem annem annem annem dört tane de olsa evlatsız annem...
Duvara döndüm yüzümü hıçkırdım durdum yüreğim kabardı dert ile doldum
Ağlayamaz idim aylardan beri artık yenice anladım gittiğin yerden sen dönmüyorsun
Altı aydır duygularımı uyutuyordum acıyı kederi yok sayıp kendimi avutuyordum
Birden boşandı sel misali gözümden yaşlar çırpındı yüreğimde çığlık çığlık martılar
Anlıyorum ki şimdi gidenlerin içimize bıraktığı acı günler geçtikçe çoğalır gittikçe artar...
Anne ya çabuk dön çay yapıyım mı de bana ya da beni yanına çağır ne olursun
Yüzümün bir yanı ağlarken diğer yanı nasıl gülsün
Babasız bir ömür boyu yetimsin annesiz her an öksüzsün
Anne anne anne dudağımda alev yanıyor benim yemeklerim senin yaptıkların gibi olmuyor
Ne yapsam ne etsem ne içim ferahlıyor ne de yerin doluyor
Anne anne söyle bana rahat mı yerin sen ufacık şeyden korkardın mekanın derin
Dua etmekten başka ne yapılır ki ben de yanına gitsem kavuşulur mu
Bu kaos karmaşa bu yapayalnızlık yalan dünyaya dalarak bir anlık aşılır mı
Anne anne ah annem kokun sesin bende kaldı sevdiğin bebek resimli tepsin
Ne yazsam anlamsız ne söylesem bomboş istersen coşarak kırlara koş
Annem annem neredesin?...

Gülhan Çeliktaş