Özgür değilim diye ağlarken
bir telefon çaldı acı acı ne bileyim
içime damdı sanki
ebediyete doğru yola çıkmışsın sen
Ali abi

Gülümseyen yüzün gözümün önünde
bir melek tasvir et deseler
senin adını derdim
tansiyonum on yedi
asıl hayat ebedi
Ali abi gül hadi

Hep sevgili insanlar birer birer gittiler
bizleri öksüz yetim, bir garip ettiler
demek sen de gittin ha en sonunda
yıllar sel gibi akıp gitmiş olamadım farkında

Giden gidene Ali abim benim
komşumuzdun
sen Cennette Muhammede komşu olursun
adım gibi eminim

Ben de senin ayağının tozuna
gölgenin aydınlığına komşu olabilsem
şu dünya hapishanesinden bir kurtulabilsem

Döküldüler inci taneleri gibi toprağın üzerine
Sadri Alışık bile orada
kızıl sakal da gencecik katıldı onlara

Tanıyınca bir başka üzülüyor insan
bir başka seviyor sanki bağlanıyor
Evler de yıkılıyor, bahçeler tarumar ediliyor
her bir gidenle çocukluğumuzda kaybediliyor...


Gülhan Çeliktaş