Ellerine
Suda erimeyen
Rüzgarda diri
Ellerine sevgim


Teri yaşayan bilir
Toprak ekeninin elinden çıkar
Sıcak ekmek günleri
Avucumuz boyunda patates


Mısır izi bırakan yürüyüşünü severim
İnsan yaşadığını anlatır püskülleri
Pembe insan düşlerini hızlandırır doğada
Gidecek izini buldurur
Koçanlar büyüdükçe


Dişlendikçe ekilenler
Ter toprakla birleşir
Kavuşur yaratılan Yaratana


Ellerin bedenine kavuşur
Kımıltısız yağmur sonu hava
Bir damlacık yaprakta yaprağa
Bir damla damla üstüne
Özüne iner su


tabloda görevlerimiz eşit
Eşitsizlik büyümek uğraşın
Büyütmemek çabaları


Büyütmesinler bakalım
Birleşin yağmur damlaları
Göstermelik te olsa
Verirler mi
Bir kentin anahtarını


Moda söylemle ellerimiz orta direk
Bir de kırarlar
Orta yerinden


Biliriz; halkız
Boynumuz kıldan ince
Ellerimizi verene


Dileyenin olsun konfetiler kurbanlar
Zenginlere çalsın davul
Kentin anahtarından caydık
Özel işlemeli plâketlerden de..


13. 06. 1986 / Nazik Gülünay