Sesimi duyuyorsan uzat ellerii
Bilmediğim diyarlara götür beni
Issız bir yerde pınar başında
Suyun nağmelerinde dinleyeyim senin sesini
Geceleri sen diye sarıldığım yastığımda
Yalnızlığımı paylaş
İstersen sen bana anlat ben dinleyeyim
Kollarımı açıp sarılayım boynuna
Yüreğimde hissettigim sevdamı paylaşayım seninle.
Benim için ne denli önemli olduğunu
Özümde var olabileceğini biliyormusun
Yalnızca sen evet sen
Karşimdaki duvarı yıkabilirsin.
Yalnızca sen maskemin altında olanı görebilirsin. Ürküntülerimden kuşkularimdan
Yalnızlıktan oluşan karanlık dünyamdan kurtarabilirsin.
Ne olursun yanımdan geçip gitme
Bunun senin için kolay olmayacağını da biliyorum.
Çünkü değersizlik inancı güçlü duvarlar örer.
Sen bana ne denli yaklaşırsan
Bende o denli bilinçsizce geriye kaçabilirim. Görüyorsun en çok gereksinim duyduğum şeye karşı
Savaşıyor gibiyim sanki değilmi.
Öyleyse o narin ama sevecen ellerinle
Yik bu duvarları sakin vazgecme
Küçük umutlardı aslında gerçekleşmesini beklediğim
Olmadı duvarla karşılaştı gözlerim sana bakarken.
Hayallerim yikildi beklemedigim bir anda
Olmadı,yapamadım,yapamadık
Biz olmayi beceremedik
Usulcacık sokulmak istedim yüreğine.
Ama izin vermedin.
Sıcaklığımla ısıtmak istemiştim halbuki.
Hala seni düşündüğümde
Bir cam daha batıyor sanki yüreğime.
Çıkartmaya bile çalışmıyorum sebebi sensin diye.
Bir gün bir deprem yaşarsan yüreğinde
Hasarlanırsa o kalbin
İşte belki ozaman anlarsın beni
YESILIRMAK