14
Yorum
54
Beğeni
0,0
Puan
679
Okunma

çiçek açtırmasını bekliyorum
sisli havadan
biz olmalı rüzgârı
sağdan soldan
armağan bırakmalıyız güne
sırtını dönüp giderken
gidenler gitti biliyorum
biten mevsimler gibi
şimdi bu yerdeyim
dizimde yorgunluğu eski günlerin
akşamların yüzü kızaran hüznü
sevda çantamda ne kalmış
açıp bakıyorum
son kez rüyama gelmenden başka
üşümüş elinle elimi sıkıp
bırakmamanı
sonra
kahve yapıyım mı dememi
gönlümün baş köşesinde
hep sen varsın bilirsin
orda kalacağını
seninle unutacağımı
böyle bulanık havaları
ve
bir gül açtıracağımı
toprak örten
göğsünün üstünde
bilirim alır koklarsın yine
kim bilir çarpar yüreğin de
yüreğimin üstünde
dilerim arkamızda kalsın
çiçeği olmayan bulanık hava
’biz’ li bahçelerde gezelim
ya da yine salıncak kuralım elma ağacına
sallanalım şarkılarla
gidelim eski günlere
çocuklaşalım..
19. 11. 2021 / Nazik Gülünay