kırk boğumunu açıyordum kalbimin
rastladım ona
bir çay bardağı önünde
karşısında insan beyni
gerçeği karıştırıyor

yıldızdı
yıldızlardan bir grupta adı yazıyordu
uzandım alıp göğsüme takmaya
kırmadan bir ucunu
bir kalıba koymadan
dokundum varlığına
o yaşadığını kalbimde duyumsatan

yine bir şeyler alınıp bir şeyler satılıyordu
insan pazarları bile vardı
sonra sürgit savaşlar
kimilerinin çıkardığı
kiminin öldüğü
pisi pisine savaşlar

al diyordu yaşamın yıldızı elinde
pır pır eder de sönmez
koy pencerenin önüne çiçekle
gönlü olsun karanlığın
belki açar perdesini
bir gün güzel günlere

üflüyordu sigarasının dumanını
uzaklarda kalan hayale
arayarak her kadında o anne kalbi
güller çiziyordu en zarifinden daha ince
kalem selam duruyordu bu yıldızlı güzelliğe
sevda diliyordu ekmeğin yanında
önce zeytinden peynirden çaydan..

07. 04. 2015 / Nazik Gülünay