14
Yorum
29
Beğeni
0,0
Puan
783
Okunma

kendine baktın mı hayat
ışıkları yanmıyor bütün evlerin
bütün evlerin insanları tam değil
kimi bırakıp gitmiş kendini, kimi gövdesini
ister istemez, her baca aynı tütmüyor
her evin bahçesinde açmıyor çiçek
dönüp bakıyorum karanlığı yontan yıldızlara
ne zaman içine kanıyor ay
yolumuzda ne zaman kutup yıldızı var
çevremizde dönüyor dünya
belki yarı gözleri açık, yarı kapalı
işte yenilmeyeceğiz yenilgiye
kim eksiltir insanları
kendi kendini öldürür bazen
yaşatan iksir ne, nereden?
beynimizde dolaşır geç kalmışlıklar
sanırız hep aynı zamandayız
hep aynı yerinde durur güneş, ay
her zaman bulmaz sesimiz sessizliği
hep kendimize kazanmayız
başkaları için de dileriz şans
mümkün müdür ölümü birlikte öldürmek
geçit vermek yaşama
yaşlıymış gençmiş ayırt etmez
hepsinin hayatıdır hayat!..
20. 03. 2020 / Nazik Gülünay