"Zamanı tanrı yaşar
İnsanoğlu hep ölmek için"


Fazla uzatmanın bir anlamı yoktu
Yamayıp deliksiz bi boşluk bıraktım rüzgara
Elimde avcumda olan o



Gözlerimi kaçtığı çukurdan çıkarttım
Kulağımı kapıdan
Yalan değil zorla

Nefesim duracak sandım
Eski bi türküyle kandırdım en son
Yorgunum dedim
Sesim tozdu
Ve pas içim dışım

Ne yana gideceğimi kestiremedim
Bazı ayrımlar makas tutmuyor
Dön dolaş alnım zeytin ağacının gölgesine gebe
Tellenip camdan sızan duman gibi gidici
Ne yapsam


Ellerimle ceplerim arasında hiç bi bağ yok artık
Benden hiç bir adım çıkmayacak sokaklara
Bütün hayretlerimi dürdüm
Uçuşu alelade kuşların
Tirenden bakar gibi seslerin alçalıp yükselmesi
Ben geçtim


Kulağımda kiraz küpe
Saçlarımda papatya
Boynumda çilek gerdanlıkla

Kıyasıya aktım çeşmelerden ağzımı dayayıp kana kana
Bahaneyle estim rüzgarla bir tepeleme dağ
Orman gülü ve ılgın kolonya


Zoraki tutulan söz gibi yas
Kalabalık ama en tenha