Aklının bağında güneşi yiyor dar sokaklar
Beklemiyor kuşlar dilinin şarkısında uçurtma kuyruklarını
Dizelerini dizlerine itekleyerek geçiyorum
Yalnızlığın çıplak yüzlü kepenklerinden
Çalan sessizliğin asılan karanlığına kimse gelmiyor
Nemli duvarlarında yeniden doğuşa filizlenen adım
Boynundan akan...



Duyuyorum seni
Seni ben duyuyorum
Gözlerinin yağmurunda derin bir acıyla okuyorum
Aşk bakışlarını..
Görüyor musun
Tünellerin oyunlar kazan gelgit çığlıklarını
Kalbimin siyaha çalan kırmızısında
Uzayan gölge öyle zümrüt dalları
Ellerim ki
içimdeki çocuğu omuzunun zeytinlerine asan
Düş gelinciği..
Ellerin ki
Aynalarda sevdayı öğüten




Sağlam papuçlu şehirim
Aşkı anlatan beyaz yüklü gecelere
Savrulmuş bir yolculuk..
Biraz sen kokulu
Biraz buğday
Kendini büyüten gökyüzü ıslıklarında
Yüzüme dokunuyor kırık bir rüzgar
Gizliliğin lehçesine kanayan
Bütün güller bizim

Sen ben’im ey sevgili yâr