11
Yorum
44
Beğeni
0,0
Puan
1577
Okunma

henüz yazılmamış bir şiirde
bekliyorsun beni belki özlemle
daha yapraklanmamış dallar arasından
bakıyorsun arayarak her zaman taze
her zaman daha güçlü sevginle
biliyorsun bir yıldız üşüyor yokluğunda
pencereme düşüyor bembeyaz yüzü
yalnız bir çocuk sanıyorum sevgini
elinden tutup çıkarıyorum odama
bakışımda ısınıyor gülüşü
hep öyle kal istiyorum
kollarının yorgunluğu kırgınlığı dinmiş
güneşe bağrını açmış bir nehir
insan gölgeleri düşmüş üstüne
öyle temiz masmavi sıcak
seni özlüyorum bilmem biliyor musun
yetiyor nehrinin kıyısından bakmak
bir salkım söğüt olup eğilmek sana
doğal şiirini dinlemek doğanın
uzakta tüten dumanın
20. 02. 2019 / Nazik Gülünay