12
Yorum
44
Beğeni
0,0
Puan
1191
Okunma
sen’den yola çıktım
gül gülistan diyerek
çamur değen ayağımı görmedim
’sen’ gömleğiydi üstümdeki
hiç giymediğimi sonra anladım
oysa çıktığım dağın doruğu yangın yeriymiş
yemyeşil ağaçlarmış kül olan
iniş kapkara kömürlü bir yol
mormuş göz altları ağlamaktan
uzanan elde gül yokmuş
uzaktan bakıyorum şimdi sevdalı bakışlara
bayram selâmlarına merhabaya gelişe
ne selâm selâm, ne bakış aşkmış
nasıl kendini zorlamış kalp çırpınarak
boşuna çarpmış, yaralanmış
o geliş değil gidiş yollarıymış
şimdi daha net gözümün önünde
benim için çalınmamış o saz
şiirler benim için yazılmamış
senin için yapmamışım bestelerimi
sana söylememişim şarkımı
o bende yetişip büyüyen, aşkmış
ucu insandan Allah’a uzanan..
24. 10. 2018 / Nazik Gülünay