9
Yorum
31
Beğeni
0,0
Puan
1114
Okunma

harfler yığılmış üst üste
sözcüklerin üstü örtük
yine sabahı alıyorum koynuma
karşımda aydınlık pencerem
adımından geride ne kalmış
işe yaramış mı eşeğe nasrettin’ce ters binmek
otursaydın yanı başımda
şiirim olurdun
yıldızının nasıl parlayıp söndüğünü yazardın
aynı renk güle uzanır mıydı ellerimiz
unutma aynı tencerede kaynamıyor yemeğimiz
evin önünde erik ağacı dökmüş kötü taneleri
ikimiz birden uzanır mıyız bakmaya
olgun mor meyvelere
koparır mıyız
dünya terse döndü de altta kaldı insanlar
duygum bu
içim yokluğunla savaşmıyor artık
bütün askerler salındı
sade bir kadın dik yürüyor yolda
kimse yok inan ki önünde arkasında
kendi veriyor komutu, kendi alıyor
söyleniyor ara sıra
yanında biri varmış gibi
sen fırtınalarını salsan faydasız
kalbim titremiyor
07. 08. 2018 / Nazik Gülünay