Zaman öteliyor hevesleri
Rafine ederken nohoş acıları
Taşın altına elimi koyup silkeliyorum ay’ı...




Toprağa sıkı sıkıya bağlanan köklü dallar
Perçinlerken duyguları
Tiril tiril titreşimin ipiyle sana uzanıyorum
Yollar değişti mi
Hayır..hayır
Siyahları çekiyorum
Canlanıyor
Aydınlık.



Içimde fırtına var
Içimde güç beyazı giyen
Küçük dağlar ve yeşiller
Gelin iyi olalım
Iyiler az..
Iç güdülerimin ışıkları
Aydınlatırken ayağımın altındaki anahtarı
Doğru kapıda birlikte olacağız
Gözlerimi bağlama
Suya döndüm
Adım balık



Kan ağlarken uykuların
Ve boğulurken gecelerin...unutma ki
Başarıya sebep her acı sonuca ve
Sonsuzluğa meşale
Geçecek bu günler
Boşuna değil üzüntüler
Yavaş yavaş yürüdüğüne bakma büyük oluşumların
Sayfalara dokunan parmaklarını
Yüreğimle öpüyorum
Ki,
Mısralar mutlu
Gözlerimin derinliğinde

Inan bana
Maneviyatın ruhuyla yanına
Kırmızılar ekiyorum
Umut yanıbaşında göğsümle sıvazlarken duvarlarını

Içerdeyim..

Açtım perdelerini gün ışığına..