Uzuyor bacaklarım
Uzun saçlı yıldızlarla buluşup her gece
Gövdene koşuyorum.
Yüreğime kanat takan kırmızı soluğun
Aklımı havalandıran kuş..
Tülünü indiren rüzgarlar bedenime giyindiğinde seni
Deli fidan gibi boy atıyorum
Şuracığa..


Açılıyor kapılar birden
Sonra bütün kuşlar ölümden evvel
Seni göçüyor şehrime
Gölgenle sevişiyorum
Gözlerinin mavisine bahar başaklarıyla tanelenen dalım
Doğrult eğilerek yalnızlığıma beni
Ahh sevgili
Sesime yerleşen göğünü öpüp
Güneşler doğuruyorum karanlığına
Uçurumları atlıyorum
Duvarları ve
Insanları..



Ne muhteşem
Dilimin ucunda su içtiğim yağmurlar
Kendime uzanan kollarınla sarılıyorum
Günde üç öğün
Yokluk kamburunu biraz daha çıkarsa da
Olsun diyorum
Buralarda ölmek yok
Bölüşürken aynı koltukta
Şiirleri



Ayak seslerinden acıyı kaldırıp ucuna kalanım
Õzetlemeliyim aşkın rengini ağzının kıyısına
Kısa bir cümlede
Binip gözlerinin gemilerine
Soluğunu özenle yerleştirmeliyim
Nefesime..
Görmelisin
Gökkuşağının yedi rengi
Sen kokmalı



Hah..
Kalbimin tam üstünde kelebekler
Pır..pır..pır..

Hadi yazın adımı aşkın rengiyle tahtalara..