ne yağıyor, ne yağdırıyor
üstünde toplamış kara bulutları
gök içinde değil kendinin
gözleri kapalı, deli
silikleşiyor git gide hedefi



oysa insan da toprak da bereketli
bu yurt zincirlenmesini sevmiyor
dört bir yandan ellerinin
istemiyor, pranga vurulsun ayaklarına
zindanlar yapılsın sevdasına



yağmayı bilmiyor yüzüne
ayakta ölürken ağaçlar
çiçekler ezilirken bu karambolde
yiterken çocuklar, gençler
beli bükülürken toprağın
satılırken umutlar
geri dönülmez yazlara



her anlamı kendine uyduruyor gök
halsiz, belli sözünün kılıfı
başkaları imzalatıyor yönünü
ne’lerle oyalanıyor elleri
-çıt- çıkarmak tutuklanma nedeni
ve özümsemek Atatürk’ü
suçların en büyüğü



karanlık ortam, günler yarsız
kıstılar iyice lâmbaları
çırasını yakma derdinde halk
bir çıkar yol aramakta bir umar
işini kılıfına uydurmakta kimileri
söndürmeye çalışmakta
titrek ışıkları



belli ki insan yazmıyor kayıtlarında
karardıkça kararıyor günler
bir damla yağmur düşmüyor alınlarından
bizim terimize eşdeğer



güz çiçekleri açmaya ürkek
uçamayan, sendeleyen kelebek
takınsa mavi kanatlarını
bir araya gelse cümle kuşlar
özgürlük türküsünü yeniden söylese halk
bir bayram müjdecisi gibi
çalsa bütün davullar



bir rüzgâr esse günler ağarsa
açacak gözlerini karanlık
kabaracak toprak
ilk su damlasında patlayacak kardelen
bir yaprak kırıntıyı
yuvasına taşıyan karınca
bir işçi ordusu
sırtında taşımaya hazır
harap olmuş yurdunu


birer birer söndürülürken
vatanın lâmbaları
yaşanırken karartma günleri
yalanlar söylenirken
gözümüze baka baka
sıkı tut ellerimi
sıkı tut
düşmeyelim!..

22. 09. 2012/ Nazik Gülünay

-2012 yılında yazdığım şiirimi düzelterek-


Şiirimi güne taşıyan seçici kurula çok teşekkürler..