olası değil şimdi bilirim
eriklerin çiçek açması
beyaz dokunuşuna bakma düşlerimin
karlar uçuşacaktır belki sabaha
beyaz bir gün bekliyordur belki gülerek


elimizde kazımak ziftlenen günü
bir bakışın üstüne bir bakış eklemek
çoğalmak kar tanelerince yağmak
bizi bekleyen ağaçların altına
kimbilir belki de ülkemiz sevmek


umut ekmezsek yetişmez ki bir yerde
ne kapalı yol açılır
ne de uyuklamaktan vazgeçer g’öz
yolda kalır araçlar ötesinde sınırın
bir işe yaramaz kazmayla kürek


erikler meyveye durdu dane dane düşümde
gerçek gibiydi koparıp yemek
sallamak ağacı, çırpmak eriği
oysa yoktu artık böyle bir bahçe
ne de ağaç altında kulağıma giren böcek


neden yazdım bu şiiri
karda yürümeyi özledim eriği değil
seni özlediğimi söylemeyeceğim
bir kartopu olup vurursun beni
anlarım o zaman ne zamandayız
mevsim bahar mı kış mı?


18. 12. 2017 / Nazik Gülünay