ah
ölmeden ellerimi bulayıp
bahar ağrısı bekleyişlerin yeşiline
anlatmanın doruğunda hasret
ergen bir umudu serp
parmak uçlarımla






saklandığı yerde güneş
gece kenarlarından aşkı düşürdüğünde yatağıma
gölgesinde sabaha kadar ayaklarını ovuyorum
iyi günlerimiz olsun diye yarınlara
kırmızının kanadıyla selam
uçuruyorum ışığa






tıka basa özlem
su/s gibi akan zamanı ayarla
ter basan yanlarımı ayıklayarak kendime
dönsün yüzüm/yönüm/yüreğim
uzanayım kırkının soluğuna
o muhteşem rüzgarları devirip
imge imge güleyim






çünkü
bilirsin
yalnızlık çizgilerini görmez
ben sağlama alıyorum gözlerini/gözlerimle
ki,
yokluğunun acısında çiçekler solsun
bir bahar
bir bahar daha ağlasın istemiyorum
göz uçlarıma yağan karı temizlesen
usulca kıvrılır yatarım
her bir yerine







sırtının ortasına
bulut parçası gibi ağır ağır yuvarlandıkça
bir kaç damla yağmurun getirdiği
düşüncelerden topla beni
öyle kesiğim ki
ince yüzlü çocuk gibi tenine
kuşun kanatlarında arzular
seni arıyorum
en içinde
ey sevgili
öptükçe duruşunu
gök devrilsin üstümüze
sür suların ağzını kalbime
uyansın deli ağaç








içim acıyor
dağıtmazsam karanlığı
yorgun ruhunu yenilemezsem
yürüdüğüm sokaklarda kaybolurum
tutun göğsümün perdelerine

düş sıçraması gibi
kıvrayıp belimi çek kendine
bu günden/ötekine



sevgilim,
uykusuzum