17
Yorum
28
Beğeni
0,0
Puan
788
Okunma

insan ne yaşarsa kendinden
küçük bir şey, iki üç adımlık yol değin
dönülmezse o yola
çağırır sıkıntıyı
ülkeler de böyle olmalı
düz bir yol dururken önlerinde
saptıklarında engebeli, uçurumlu yola
yem olurlar hazırolda bekleyen ülkeye
en içinden çıkılmaz yol aşktadır
bir gün gül gülistan içinde yaşarken
diğer gün öyle karartır ki yüzünü
kırıntı ışığını ararsın güneşin
boğarlar sana gelene değin
o dev ateş topunu
ne alır, yer içersek kendimizden
sesimizin çatlaması, çatık kaşımız
taş koymamız ayağımıza
gözlerimize yaş.
hiç istemezdik böyle olsun
geride kalsın adımlarımız
tavuğumuza kişe densin
başka bir dünyaya taşınmak zorunda kalalım
kendimizden..
11. 10. 2017 / Nazik Gülünay
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.