0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1657
Okunma

Çamurlu yağmurlara gebe bulutların
ağırlığını taşıyorsun bağrında
yorgunsun
kuşların çoktan göç etti
başka iklimlerin gökyüzüne
yalnızsın
mavini yitireli
nasıl da beyaza kesti yüzün
ihtiyarsın
uçurtmalardan da medet ummuyorsun epeydir
gerginsin
nihayetinde yağacaksın
gürleyeceksin
ne kadar sahipsiz varsa
hükmünün geçtiği
kırıp geçeksin bir yerlerini
bir kez daha sızlatacaksın
her şeye rağmen atan yüreğini.
hatırlatacaksın ıssızlığın nasıl da üşüttüğünü
bi nefesle ısınmayı öğrendikleri anda.
Bugün senden çok korkuyorum gökyüzü
ana rahmine sığınma hayaliyle
yüzümü bacaklarımın arasına gömüyorum
ne yorganımsın, ne çatım
mateminle örtme üstümü
ben senden de yalnızım
gökyüzü.
Hüseyin Gökmen
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.