Haziran 10
metro istasyonu
derse yetişme telaşı
elimde telefon
bu kez açtın;

-çok aradım, açmadın
-…
-istemezsen aramam
-olur mu öyle şey, ben aslında...

cümle cümle virgülsüz yalan
nefes nefese sebep telaşı

Sonrası,
“peki” deyip
kapatmak içindeki
aldanış sitemini.

“Peki”
ilk ezilişim
sonrası her durakta
azar azar gözyaşı

şans iste
cam tarafı düşüyor
alnımı dayıyorum
soğuğuna
yollarda üşümüş
tir tir titriyor

şimdi cam kırılsa
tükürülsem kaldırıma
cam kesiklerinden
ne kadar zehir varsa
akıp gitse.

daha neler geçiyor içimden
daha sert bastırıyorum alnımı
daha beter
daha da beter

anne kucağında
bir çocuk
elinde sımsıkı sarıldığı
oyuncak fil
gözü üstümde

“biliyor musun çocuk
yalnızlara iyi geliyor
cam kenarı.”
diyorum içimden
anlamış gibi
boynunu büküyor.
Öylece bakışıyoruz
son durağa kadar.

Hüseyin Gökmen
12/08/2016