üstünüze çekiyorsunuz şimşeği
baş yaran doluyu, karanlığı
siz görünmez kılamazsınız
koyu bir makyajla kapatamazsınız
içimizden yükselen haklılığı
isyanımın boynuna geçiremezsiniz
elinizle yaptığınız yanlış halkayı


bilirsiniz aynı tempoda sadece askerler yürür
ikili yürüyüşleriniz tökezler bir yerde
Tanrı’nın büyüktür takozu
anlarsınız belki kalınca yolda
üstünüze devrilince
kendinize söylediğiniz yalanlar
boyası akınca yüzünüzden
çökünce diziniz yere


düşünmezsiniz
arkanızda bıraktığınız yanlışlar
boğacak en hassas yerinizden
feryada fırsat bulacak mısınız bilmem
bilmezsiniz ölümün diğer adıdır
ayırmak insanları birbirinden
görüntünüz akınca üzerinizden
bilmem rastlar mıyız bir yerde
gerçek insan çıkar mı açığa
merhaba der misiniz
kardeşinize..

hani bir bahçeden söz edilir Kuranda
yoksula verilmeyen meyvelerden
güle oynaya geldiklerinde bahçeye
yok edilmiş bulunan

Tanrının adaleti kesindir!..

10. 05. 2016 / Nazik Gülünay