Akordu bozuk bir sazın ezgisi gibi,

Felakete uğramış bir hikâyenin kahramanı gibi,

İki metrelik mezarda volta atan mevta gibi,

Bazen yörüngesinden kopmuş arsız bir göktaşı gibi,

Yani yine bir seferki gibi,

Çaresiz
Ben,
Seni anlatan bir şarkının nakaratında ölüyorum.
Damarlarımın arkasını görüyor musun hanımefendi.
Nasılda sık giyinmiş kanım, kıpkırmızı
Nasılda acı çekiyor hücrelerim
Ama yakışıklı yalnızlığım
Hala sana âşık
Sen çok güzel bir karısın hanımefendi
Yani sen beni sevmeye zahmet etmesen de
Ben bütün tenini saydamlaştırıp
Yine sevişirdim seninle.
İntiharda ihtimal dâhilinde.

Yine akordu bozuk bir sazın ezgisi gibi,
Afrikalı bir ırka dahil gibiyim.
Kabilemim nesli tükendi şimdiki zamanda
Kinli bir Tanrı evlat edindi saçlarımı
Elleri tütün kokuyordu.
Ellerim şehvet...
Aldığın nefesi okşuyorum şuan
Ölü bir kent gibi yatıyorum yanına
Yeni yaratıldı dudaklarım, balçık kokuyor ama
Dalgınlığıma gelirse şayet, seni öpmek eylemi
Kusura bakma,
Sen çok güzel bir karısın hanımefendi.

Yine akordu bozuk bir sazın ezgisi gibi,
Geceye çemkiriyorum yüzümü,
Bir o kadar mahsum kalbim
Bir Şehir içi minibüsü gibi sıkışıyor hanımefendi.
Ellerini kurguluyorum en olmadık zamanda.
Mesela ölüm anında.
Yahut rüyanın en kanlı yerinde.
Tam bir devin ayak izinden kalan bir çukura düşecekken,
Ellerini kurguluyorum
Demokrasi düşüyor yüreğime.
Mavi bir pijama giyiyor düşlerim
Proleter bir yangınla uzanıyor yatağına,
Ama sadece nefesini okşuyorum hanımefendi…

Bana cenneti anlat deseydi müritlerim,
Elbette ben yüzünü tasvir ederdim…