ne anlatsam tamamlanır hikaye bilmiyorum
bir eski intiharı kuşanır
yamalı tüm kelimeler mahzun dudaklarda
suspus olur o görkemli rezidanslar
kadim surlar dibinde
çünkü bir tek kendisini beğenir insan
ve en çok kendi haklıdır silahın gölgesinde...

/ne imanın dirilten sesi
ne telaal bedrunun kırgın ezgisi
ne hicretin kuşatan fetihler saçan rengi/

hepimiz musayız oysa
kalbimize gamdan bir elif sokuludur
yüzümüzde bin kuyu
bin yusuf dolandırır içimizin çınlayan mahur bestesi
gel gör dilimizde yaralar
bağrımızda taş hanemizde yas
kalabalık zihnimizde yer bulmuyor züleyha...

nereye koysak eğreti durur elimiz
nereye saklasak üşür ummanda hıncahınç yüreğimiz
dilimizde kal-u bela
avuçlarımız rıdvan biatında
ah ki elimizde yok Allah’ın kudret eli
hiç dolanmıyor Aliler savaş meydanlarımızda...

gah takım elbiseli kravatlı
bir şiiri hak etmeyen
gah uzun sakallı siyah cübbeli
bir ayeti anlamayan
hiç eli cebinde dolaşmamış
hiç ağzında aşkı ıslıklamamış
bir kuzuyu güdemeyen adamlar
yeni dünya düzeni getireceklermiş sesleri yükseldiçe
ve daha çok aktıkça kan
yürüdükçe adiyat’lar ateş saçacak sanırlar
o rugan topuklarından..

/kim bilir adalet hangi ortadoğudadır
hangi viranede yeşerir umudun gülü.../

ne türkmen elinden bir huseyni
ne kahve gelir artık yemenden
ne gülümser serhat boylarında kürdün gelini
ensar artık çaresiz ağıt yakar muhacir
dilimizde paslı bir pranga hüznün hazin türküsü...

hangi ayet okunsa şık durmuyor kalbimizde
ellerimizde yapmacık anahtarlar
içimiz ihanet kuyusu dilimiz nefret dolu
kabul olunmuyor dualar beddualar...

desem ki Jakartayı biz onardık biz yaktık o güzelim gemileri
avuçlarımızda yükseldi samarra
ne firavunları vardı kalbimizin
ne putlardan medet ummuştuk
taklar kurulmuyordu bulvarlarda
ve zırtpırt sorulmuyordu rengimizin kimlikleri...

sabah herkes için sabahtı akşam herşey için
geçilmezdi ırzına çocukların kadınlar sevilirdi
destandı her susuş ve hayırdı her söyleyiş
rüstemi zal ile battal kolkola cenk ederdi...

yeniden zulmü kağşatan bir ayet bulsak
yayılsa güzellik Diyarbakırdan Musula
/ya eyyuhennasu inna haleknakum min zekerin ve ünsa/
ile dingin bir tebessüme dursa insanlık mesela...

haylaz çocukları haylansa dünyanın
sokaklar bulvarlala barışsa
hep aynı umudu yüzdürse köpüğünde o huysuz ırmaklar
Sarduri’nin kulesinden dünyayı seyreden o şehinşahlar
rahat bıraksa tüm mazlumları...

Ayet-i Kerime: ey insanlar sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık..