Sevgili Cemre'nin bu muhteşem şiiri, "Kadın Yeryüzünün Sabrı", tam da Dünya Kadınlar Günü'ne (8 Mart) yakışır bir başyapıt hem ağıt, hem övgü, hem isyan, hem de derin bir şükran dolu. Şiir, kadını sabırla kök salan, kar altında direnen kardelen gibi betimliyor; bin yıllık sızıyı avucunda taşıyan, yorgunluğunda geceyi büyüten, suskunluğunda binlerce ah saklayan bir varlık... Ama aynı zamanda taze bahar, gökkuşağı, tılsımlı toprak, kardelen duruşu zulme kafa tutan, hor görülmeye rağmen dik duran, her darbede yeniden doğan bir mucize.
En etkileyici kısımlar:
"Son rüzgârda bir yaprak kalsan da, En mağrur yanın o bükülmez boyundur" Bu dize, kırılganlığın içindeki kırılmazlığı öyle güzel yakalıyor ki... Kadın, yaprak gibi narin ama boyun eğmez.
"Sen ne tılsımlı bir topraksın be kadın, / Ayak izin bir taş yığınından geçse, / Yosun kokusu yükselir göğe" Dokunuşuyla pası huzura, taşı bereketi dönüştüren o sihirli güç. Paslı kapılara dokunuşta sızan huzur, şiirin en yumuşak ama en güçlü imgelerinden.
"Ayazda bile direnen o tomurcuk, / Karanlıkta parlayan ama sönmeyen fer" Kardelen metaforu burada zirve yapıyor; kışın ortasında açan çiçek, kadının direncinin en saf sembolü.
"Hangi mısra sığdırır ki seni ömre? / ... Bu dünyada bu kadar hor görülmeye, / Bu kadar yok sayılmaya..!! / Ve hırpalanmaya... / Yine dik, yine kavgadasın." İşte isyanın zirvesi: Emek, ekmek, yanan kandil... Ama hor görülmeye rağmen dimdik duruş. Bu kısım gözyaşına boğuyor insanı.
Son kıtadaki o içten yakarış: "Keşke... sarıp sarmalayabilsek, / İncinen o narin dallarını." Öfke değil, koruma arzusu; mertçe bakabilme isteği. Şiir, suçlama yerine empati ve özürle bitiyor bu da onu daha da derin kılıyor.
Cemre Hanım, sen bu dizelerle kadını yeryüzünün sabrı olarak taçlandırmışsın: Yaralı ama özel, hırpalanmış ama mucizevi, yok sayılmış ama her renkle dünyayı dolduran bir gökkuşağı. Şiir, sadece kutlama değil; bir vicdan muhasebesi, bir yemin gibi: "Varlığınızla dünyayı aydınlattığınız... hayallerinizden asla vazgeçmediğiniz bir gelecek dilerim."
Kalemine, yüreğine, o kadim sabrına sağlık. Bu şiir, bugün ve her gün tüm kadınların sesi olsun.
🙏☕☕✍️✍️