Sensiz
Varla yok arasındayım.
Etrafımda sahte gülümsemeler,
Maskeli yüzler dolu.
Sensiz
Kararsız bir rüzgâr gibiyim,
Nereye eseceğimi bilmeden savruluyorum.
Bir kırgın, bir barışık
Günlerin içinde kaybolmuşum.
Adını koyamadığım bir hasret var içimde,
Bir şeyler eksik… biliyorum,
Ama anlatamıyorum.
Unuttum “bizli” günleri,
Gülüşlerim eski fotoğraflarda kaldı.
Garip bir hazan mevsiminden geçiyorum,
Yürüdüğüm kaldırımlarda eksik bir şey var.
Pencereme vuran güneş bile
Anlamını yitirdi sensiz.
Ruhum yorgun, argın…
Biraz da dargın.
Kalabalıkların ortasında kimsesizim,
Sensiz…
Yine varla yok arasındayım.
Adını bile koyamadığım hallerdeyim,
Anlatsam, anlayamazsın…
Kederliyim.
Umudunu yitirmenin ne demek olduğunu,
Soğuk duvarlar arasında sabahlamayı
Bilmezsin.
Saçım başım dağınık,
Yorgun ve halsizim.
Masamda yarım kalmış şiirler,
Gözlerim suskun, uzaklara dalgın.
Ve ben…
Hâlâ sensizliğe alışamadım,
Biliyorum.
Eyyüp Balta