32
Yorum
58
Beğeni
5,0
Puan
347
Okunma

.
Gönül heybesinde bin bir anıyla
Yorulur mu insan yol bitmeyince?
İnsan her menzile kendi canıyla
Yeniden başlarmış ömür sürünce.
On sekiz rüzgârdı, savurdu geçti
Otuzlar telaşla bir rota seçti
Kırkın olgunluğu zehirdi, içti
Ruh yine acemi yaşa erince.
Saçın karasından beyaz sızarken
Kader sayfa sayfa hükmün yazarken
Kendi kuyusunu dille kazarken
Şaşar insanoğlu sona varınca.
Bildiğin ne varsa dökülür yolda
Bir yaprak titrerken kurumuş dalda
Eski bir şarkıda, hüzünlü hâlde
Kalp yine çocuktur aşkı görünce.
Dizler yorulsa da sönmez bu merak
Her yeni yaşında ayrı bir durak.
Ferdaca sözümdür; hidayete bak
Gönül sökülürmüş vakit vurunca.
Ferdaca
🌿
Dostlardan inciler
Ezelden ebede ilahi yasa
Gelinen son demin yekünü tasa
Ayaklar mecalsiz, çürürken asa
Bir makber kazılır, biraz Derince.
Suphi Sekü
🌿
5.0
100% (37)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.