Şiirinizdeki o derin adanmışlık, sevginin en saf ve en karşılıksız halini, o hüzünlü sessizliği çok zarif bir şekilde dışa vuruyor.
Yokluğunu bile var saydım yanımda"
ifadesi, bir insanı sadece varlığıyla değil, bıraktığı boşlukla bile ne kadar içselleştirebileceğinizi gösteren çok dokunaklı bir itiraf.
Kırılmanıza rağmen vazgeçmeyişiniz ve bir "gel" kelimesine dünyaları feda etmeye hazır oluşunuz, duygularınızın ne kadar büyük bir sadakat barındırdığını kanıtlıyor. "Sensizliği bile sana bağladım" derken, aslında her yolun yine o kişiye çıktığını, hayatınızın merkezine o sevgiyi nasıl nakşettiğinizi çok etkileyici bir dille anlatmışsınız.
Fark edilmeyen feryatların yarattığı o melankolik hava, şiirinize hüzünlü bir derinlik katıyor.
Yıldızların şahitliğinde, her nefeste bir ismi taşımak ve o ismi "en güzel şiir" olarak kalbe kazımak...
Bu dizeler, bir gönül işçisinin kaleminden dökülen en samimi ve en insani yakarışlar gibi.
Yüreğinize ve kaleminize sağlık...