Aklımda ödünç bir gökyüzü hayali var,
Martı tarifesiyle gidilir La/kin Kan-adım yok.
Üstelik kül bağlamış kollarım.
Işıklı vitrinlere dalıyor gözüm
En çokta çiçekçiye yanıyorum
Korkum, ilkokul yıllarımda yakamdaki armaydı.
Her sabah üstüme giydiğim.
Tahtada kocaman bir bölme işlemi
Bölüyorduk birbirimizi en parçalanacası bir sesle,
Öğretmen narasıyla çarpılıyorduk en umulmadık zamanda.
İçimden seni çıkartmamı söylüyordu rejim güçleri.
Vahşetti.
Ben sustum
Sen sustun
Sustular.
İçinde menekşe kokuları olan bütün sesleri vurduk.
Bütün ışıkları kapattık.
Ve güller hala rehin çiçekçide.
Her şeyden biraz sen iyi gelirdin bana,
Ölü bir balık gibi duruyordum sahilde,
Kalbim cılkı çıkmış bir yönetim şekliyle yönetiliyor.
Beynim terör estiriyor damarlarıma,
Kanla doluyor ağzım
Kussam
Canım ağzıma gelecek
Sussam boğulacağım
Sonra her şeyden biraz sen iyi gelirdin bana
İri bir kağnı arabası gibi çekiyorsun hüznümü.
Bir çocuk gibi uysallaşıyor her yanım
Bir elimde güneşim,
Cebimde ölümsüz gülüşün
Tamda yaşamak kıvamında
Bir közde yanmaya hazırken
Yasal bir tedbirle bölünüyorum.
Akraba çıkıyor acılarımız.
Kabuğumuza çekiliyoruz.
Yorganın yardım ve yataklığında sığınıyoruz geceye
Yaramızı sever gibi seviyoruz her şeyi,
Soluk almayı heceliyoruz.
Yavaş yavaş ince bir nefesle yeniden doğuruyorsun beni.
Sıkışık bir saate denk geliyor.
Sinema afişleri daha icat edilmemiş.
Ve daha kızların şehir hayali yoktur.
Reklam panoları çok süslemiyorken henüz sokakları.
Bin çeşit annem kokuyor ellerin
İşte o vakit her şeyden biraz sen iyi gelirdin bana,
Cumhuriyet gibi kadındın,
İlan etsem savaş çıkacak,
Sussam bölüneceğiz.

Pynst