13
Yorum
30
Beğeni
0,0
Puan
923
Okunma
ne zaman yürümeye kalksam
önüme duvarlar dikildi
ara yollardan geçmeye çalıştım
iğneyle kuyu kazarak
gözlerimin en güzel gördüğü günlerde
düz bir yolda adım atsam ne zaman
önümde merdivenler yükseldi
çıka çıka ulaşamadım bir yere
Babil’in asma bahçeleri ıradı
yar koynunu açmadı gök
maviliği sağırdı
ne zaman ellerimi uzatsam ellerine
hep başka bir gül dererdi
bakışlarında başka gözler
yakardı can evimi
küle dönerdi aşk
oyuncak sevdaları gördükçe
bir türlü gerçeğe erişemezdi düş
o elden bu ele
gider gelirdi
yokuş çıkmaya kalksam ne zaman
yüreğim ağzıma gelirdi
lâl olurdu dilim
sesim benden ırardı
arardım kayıp bedeni
kendime bile sorardım
biri demezdi otur şu kapı önünde dinlen
bir bardak çayımı iç
ay göründü bak
iki çatı arasında
10. 01 2016 / Nazik Gülünay
Cevap Yaz
