12
Yorum
39
Beğeni
0,0
Puan
1463
Okunma
dişimin kovuğunda değilsin hani
çıkarıp atayım seni
unutayım.
bir roman olduk ikimiz
başlığında aşk yazan
okuduğunda düş kırıklığı, acı
sonunu okumaya
korkar insan
hani çok uzaktasın yakın değilsin
ulaşamayacağım yerlerde uçar kuşlar
çiçekler gidemeyeceğim yüce yüce dağlarda
başka ülkelere çekilmiş mavi gökyüzü
sis bulut duman fırtınalar
içinde eli çenesinde düşünen insan
portresi çiziyorum
etten kemikten
bir dere kıyısına kursam çadırımı
çekip gelsen
araya uzun uzun zamanlar girmemiş
çocuklar büyümemiş, dertler çekilmemiş
ne ölen olmuş, ne acı çeken, ne de giden
hiç bir şey olmamış gibi gülerek
çöksen dizimin dibine
yani gelsen
bu romanı yeni baştan yazalım desen
değilsin hani kurulu bir oyuncak
ve hayat oldukça acımasız, katı!..
20. 12. 2015 / Nazik Gülünay
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz
