6
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
906
Okunma
maksadını aşıyor gülüşün
dibi görünmüyor kelimelerin
sen bir rüzgar evi, ben uyku penceresi
kendimi beklemeye gidiyorum sana
gecikme
ağzında küfürden koparılmış bir parça
bu yüzler hangi savaş kaçkını
yeter mi sanıyorsun sarılmamız
ısıtmak için bunca adamı
balından kan damlarken zamanın
ışığımdan az evvel bi gökyüzü geçmişken
yorduğu kadar yorulmuşken dünya
rüzgarı üfleyerek geçiyor perde gecemize
içimiz diken bahçeleri ,
oturduğumuz sular bulandı çoktan, ekmeğimiz kavgaya doğrandı
sen yine de yaz duvarını kendi renginle, benimkini oluruna bırak
5.0
100% (8)
Cevap Yaz
